Column: Carolijn’s laatste seconden als advocaat

Carolijn is een allround creative uit Amsterdam. Na gewerkt te hebben als advocaat, besloot ze om haar dromen te volgen en de dingen te doen waar ze blij van wordt: schrijven, fotograferen en creëren. Voor Enfait schrijft ze over haar leven na de Zuidas, haar zoektocht in de freelance wereld en het dagelijkse leven in de hoofdstad. Zie hier haar eerste column!

Lees ook: hoogvliegers, over het leven van een stewardess.

Mijn hart begint sneller te kloppen als de eerste torens in de verte opdoemen. De een is nog indrukwekkender dan de ander, met ontelbare ramen en prestigieuze letters op de voorkant. Namen van banken, investeringsmaatschappijen en accountancy kantoren komen op me af. Ik verminder snelheid en word meteen ingehaald door snauwende mannen in pak en oververhitte moeders op bakfietsen. Bij het derde gebouw zet ik mijn fiets neer en haal diep adem. Je kunt dit, zeg ik tegen mezelf. Je hebt je goed voorbereid en je weet wat je gaat zeggen.
carolijn

“You don’t always need a plan. Sometimes you just need to breathe, trust, let go and see what happens.” – Carolijn 

Ik stap de entree van het statige kantoorpand in, en loop met grote passen naar de lift. Aan het systeem geef ik aan dat ik naar de vierde verdieping wil. Ik kijk om me heen, naar de marmeren muren en de hoge plafonds. Drie jaar geleden stond ik hier als student, diep onder de indruk van het immense gebouw en stijf van de zenuwen voor mijn eerste sollicitatiegesprek. Wat zou er gebeurd zijn als ik die middag niet zou zijn aangenomen? In de lift bekijk ik mezelf in de spiegels. De wallen zijn verdwenen, mijn huid is rustig en er is zelfs wat kleur op mijn gezicht te bekennen. Ik glimlach, blij dat ik weer lekker in mijn vel zit en enthousiast over de stap die ik zo ga nemen. De lift rinkelt en de deuren openen. Ik pak mijn tas, met daarin mijn toegangspas, enkele vertrouwelijke stukken en mijn werktelefoon, stevig vast en loop naar de toegangsdeur van de vierde etage. Dit zijn mijn laatste stappen als werknemer van dit kantoor, mijn laatste momenten als advocaat.

Hoogsensitief op de werkvloer, hoe ga je hier mee om?