Consuminderen: samen een swapfiets delen

Als ik ergens een voorstander van ben, is het consuminderen. Ik kan best leven met minder materie. Het gemak waarmee mensen spullen aanschaffen is een doorn in het oog op hete zomerdagen waarop bij mij toch een global warming alarmbelletje begint te rinkelen. De temperatuur op aarde stijgt en dat komt doordat er steeds meer broeikasgassen zoals CO2 in de lucht komen. Dit gaat minder hard als we wereldwijd minder CO2 uitstoten door simpelweg minder te consumeren en meer samen te delen. In dit geval een swapfiets.

De kans is groot dat je weleens een swapfiets voorbij hebt zien rollen, deze herken je aan de blauwe voorband. In grote steden zien we meer en meer mensen die kiezen voor een abonnement op een altijd werkende fiets. Ja. Dat is één van de voordelen want voor maar €16,50 per maand heb je al een abonnement en dan kun je gegarandeerd áltijd fietsen. Lekke band? Wordt gefixt. Doet je licht het niet? Komen ze ook voor je regelen. Issie gestolen? Daarvoor ben je automatisch verzekerd. Al het trammelant dat je bij je fiets krijgt, hoef je niet zelf op te lossen.

De winst?
Een swapfiets kost je – net snel uitgerekend – zo’n honderdachtennegentig euro per jaar en veel mensen denken nu vast en zeker: dan kopen we voor dat bedrag liever een nieuw exemplaar! Dat kan. In grote steden kun je op straat voor een prikkie een fiets op de kop tikken, de vraag is: wil je dat? Je weet namelijk héél goed waar de goedkoopste fietsen vandaan komen en ik werk daar liever niet aan mee. Al is dat in het verleden weleens per ongeluk gebeurd. In mijn studententijd had ik amper een cent te makken maar in Amsterdam wil je een degelijke en mooie fiets bezitten. Nu leek een tweedehands exemplaar mij een goed idee dus hield ik verschillende tweedehandse aanbieders nauwlettend in de gaten. Mijn oog viel op een mooie wit exemplaar met bruine banden, prachtig was ie! Deze wilde ik hebben maar gratis was ‘ie ook niet. Ik moest er bijna driehonderd euro voor neertellen. Om het zekere voor het onzekere te nemen checkte ik voordat ik de fiets ging ophalen, online of deze niet toch gejat was. Nee hoor… er stond niks bij. Eenmaal bij het adres in Amsterdam aangekomen deed een nette vrouw de deur open en ik tikte een paar briefjes van vijftig af. Blij dat ik was! Helaas was deze euforie maar van korte duur want een dag later stond de fiets ineens wél als gestolen geregistreerd. Drama, nooit op gefietst. Kijk, die swapfiets was toen ook al handig geweest.

Wat als je niet in de stad woont?
Inmiddels woon ik niet meer in Amsterdam maar ik werk er nog steeds. Hoe fijn is het dan om alsnog een fiets paraat te hebben? Om even iets terug te brengen naar een winkel in de pauze, om na het werk ergens te borrelen of om naar een afspraak te gaan. Ik kan niet meer zonder hoor! Zodra je het abonnement op de swapfiets afsluit, wordt deze bij je thuis op in mijn geval op het werk afgeleverd. Zodra er mankementen zijn hoef je maar contact op te nemen en ze komen naar je toe. Dit scheelt hoge rekeningen bij de fietsmaker (op z’n minst twee keer per jaar?) en het irritante gebrek aan een fiets. Eigenlijk ben je altijd good to go en je kiest automatisch voor een duurzamer alternatief dan wanneer je gelijk een nieuwe koopt!

As we speak is er zelfs een speciale studentenkorting: eerste drie maanden €11,50!